Η οικογένεια του εθνομάρτυρα Καπετάν Καψάλη, που έπεσε ηρωικά μαχόμενος στη λίμνη των Γιαννιτσών, προσέφερε τα προσωπικά αντικείμενα και κειμήλια του, στο Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Γιαννιτσών, όπου εκτίθενται σε ειδική προθήκη.
Το ψευδώνυμο του «Καψάλης» το εμπνεύστηκε ο ίδιος εις μνήμη του προπάππου του από την πλευρά της μητέρας του, που στην έξοδο του Μεσολογγίου, στον Πύργο του Μπότσαρη έβαλε φωτιά στην πυριταδαποθήκη παίρνοντας μαζί του στον θάνατο εκατοντάδες Τούρκους.
Μέχρι το 1904 οι κάτοικοι της πεδιάδας της Καμπάνιας και των παραλίμνιων χωριών δέχονταν μαρτυρικά τους εκβιασμούς και τις πιέσεις των Κομιτατζήδων, προκειμένου να ενταχθούν στην εξαρχική εκκλησία και να εκβουλγαριστούν.
Η κατάσταση στην περιοχή της λίμνης των Γιαννιτσών και των ελληνικών χωριών της άρχισε να βελτιώνεται σημαντικά μετά το 1904, όταν στην περιοχή εισήλθαν ένοπλα ελληνικά σώματα υπό την αρχηγία Ελλήνων αξιωματικών και την επάνδρωση τους με εθελοντές από την ελεύθερη Ελλάδα ή άλλες σκλαβωμένες περιοχές, όπως την Κρήτη. Ενδεικτικά αναφέρουμε ορισμένα ονόματα καπεταναίων, που έδρασαν τότε στον τόπο μας, όπως τους Άγρα, Δεμέστιχα, Σταυρόπουλο, Παπατζανετέα, Μπουκουβάλα, Κάλλα, Ματαπά και άλλους, σε συνεργασία με τον συντοπίτη μας Οπλαρχηγό Γκόνο Γιώτα.
Ποιος όμως ήταν ο ήρωας Χρήστος Πραντούνας;
Το 1898, εισάγεται πρώτος στη σχολή Ευελπίδων και το 1901 αποφοιτά με τον βαθμό του Ανθυπίλαρχου Ιππικού.
Τον Νοέμβριο του 1905 εισέρχεται στην Τουρκοκρατούμενη Μακεδονία και τίθεται επικεφαλής ένοπλου Σώματος 18 ανδρών, με ψευδώνυμο Καπετάν Καψάλης. Αναλαμβάνει δράση, έχοντας ως χώρο ευθύνης το όρος Πάικο και κυρίως τις νοτιοανατολικές του περιοχές, με έδρα πάντοτε την Λίμνη των Γιαννιτσών.
Την 21η Απριλίου του 1906 ο καπετάν Καψάλης επιχείρησε να καταλάβει στο βορειοανατολικό τμήμα της Λίμνης την Βουλγαρική καλύβα «Νταλμπίνα». Επικεφαλής των ανδρών του και όρθιος στην πλάβα του, έγιναν αντιληπτοί από τους Βούλγαρους, του αρχικομιτατζή Αποστόλ Πετκώφ και ξεσπά φοβερή, «τυφλή» όπως λέγεται στην στρατιωτική ορολογία μάχη, μέσα στα καλάμια και τα ραγάζια και μια σφαίρα πετυχαίνει στο μέτωπο τον καπετάνιο και υπήρξε δυστυχώς η μόνη απώλεια στου Σώματός του.
Οι άνδρες του καταφέρνουν να διασπάσουν τον κλοιό των Βουλγάρων και να μεταφέρουν τον νεκρό Αρχηγό τους στο χωριό Νεοχώρι όπου και τον θάβουν εν κρυπτώ στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου, 500 μέτρα μακριά του όπου ήταν ο ενοριακός Ναός του χωριού Σχοινά. Μετά από δυο ημέρες, για λόγους ασφαλείας, για να μην ανακαλύψουν οι Τούρκοι τον τάφο του, έγινε η εκταφή και θάφτηκε στο εξωκκλήσι του Γιδά, τον Άγιο Γεώργιο.
Ο θάνατος του Καπετάν Καψάλη, απασχόλησε διεξοδικά τον τότε Αθηναϊκό Τύπο και τις εφημερίδες της εποχής, ενώ διοργανώθηκαν και εκδηλώσεις μνήμης του.
Αιωνία η μνήμη του εθνομάρτυρα Χρήστου Πραντούνα.
