“Σημαίνει ο Θεός σημαίνει η γη, σημαίνουν τα επουράνια, σημαίνει κι η Αγιά Σοφιά το Μέγα Μοναστήρι,
με τετρακόσια σήμαντρα κι εξηνταδυό καμπάνες,
κάθε καμπάνα και Παπάς, κάθε Παπάς και Διάκος”.
Θλιβερή επέτειος η πτώση της Βασιλεύουσας μετά από ένδεκα αιώνες.
Ήταν το κέντρο φωτός του κόσμου.
Παράγων εκπολιτισμού πολλών λαών.
Επί αιώνες αποτέλεσε την ασπίδα της Δύσης από βαρβαρικές επιδρομές.
Κι όμως «Η Πόλις εάλω».
Ήταν θέλημα Θεού, όπως λέει το δημοτικό μοιρολόϊ;
Ήταν υπέρτερες οι δυνάμεις του εχθρού;
Ήταν η «κερκόπορτα» σύμφωνα με το θρύλο;
Έκτοτε ο λαός μετά την άλωση προσμένει την Ανάσταση:
” Σώπασε κυρά Δέσποινα και μην πολύ δακρύζεις, πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικά μας θά’ ναι”.